Οι απώλειες αγαπημένων αντικειμένων είναι συστατική συνθήκη της ανθρώπινης κατάστασης. Επειδή η απώλεια είναι συστατικό της ύπαρξης , ο ψυχισμός είναι εξοπλισμένος ώστε να ανταπεξέρχεται.Ο τρόπος λοιπόν που η ψυχή διεργάζεται την απώλεια και ανακάμπτει από το πλήγμα είναι το πένθος. Δηλαδή η τμηματική απόσυρση των επενδύσεων από το απολεσθέν αντικείμενο και η μετάθεση τους σε άλλα. Έτσι ώστε τελικά, με οδύνη και χρόνο να αγαπήσουμε ξανά τον κόσμο, ακόμη και αν τον σημαδεύει η απώλεια του αγαπημένου όντος. Σε αυτό το σημείο θα αναφερθούν οι σημαντικές αρνητικές απώλειες που σημαδεύουν την ψυχή μας και αλλάζουν τις βασικές συντεταγμένες της ΄υπαρξης μας: το φάσμα του προσωπικου θανάτου , σοβαρή αρρώστια που απειλεί τη ζωή ή προκαλεί αναπηρία, θάνατος η απειλητική αρρώστια αγαπημένου όντος, χωρισμός , απώλεια σπουδαίων ανθρώπινων σχέσεων, έκπτωση κοινωνικού στάτους, εργασιακή ή οικονομική καταστροφή , διάψευση μεγάλων προσδοκιών , κατάρρευση σοβαρών ονείρων και τέλος η αποτυχία καίριων επιλογών και πρωτοβουλιών. Ωστόσο υπάρχουν φορές για λόγους που ποικίλουν , οπου κάποιες ψυχές είναι ανήμπορες να ολοκληρώσουν κάποιο συγκεκριμένο πένθος-και τότε είναι έτοιμες να διολησθήσουν σε κάποια μορφή κατάθλιψης. Πένθος σημαίνει επώδυνη αναγνώριση της απώλειας και τελικά καλός αποχαιρετισμός σε αυτό που χάθηκε . Η κατάθλιψη είναι η ασάλευτη λίμναση του ακατόρθωτου αποχαιρετισμού .(Σιδέρης και Σιδέρης , 2020). Από αυτό προκύπτει ότι το πένθος είναι ο καλός αποχαιρετισμός ενώ η κατάθλιψη το ανεκπλήρωτο πένθος. Μαλιστα η απώλεια ενός σημαντικού αντικειμένου αγάπης είναι δοκιμασία που οδηγεί το υποκείμενο στα όρια των αντοχών του, καθώς και σε οριακές διευθετήσεις για να κρατήσει κάποια ισορροπία στον ακρωτηριασμένο κόσμο του. Συμπερασματικά ο,τι και να κάνουμε στη ζωή μας , μας κυβερνά ο απόλυτος κανόνας της ανθρώπινης εξέλιξης, που είναι η ανάπτυξη μέσω απωλειών, Η διαδικασία του πένθους-του καλού αποχαιρετισμού-είναι αναπόφευκτη , αναγκαία και εποικοδομητική για την ύπαρξη και την εξέλιξη του ατόμου.Αυτό συναρτάται με το ότι το πένθος είναι η άλλη όψη-αν όχι το άλλο όνομα-της ανάπτυξης μέσω απωλειών, που είναι θεμελιώδης μηχανισμός του ανθρώπινου φαινομένου.(Σιδέρης και Σιδέρης, 2020)
